Er enn að skríða saman...

Hef fimm mínútur, svo ætla aðeins að bulla.
Helst í fréttum; Daða líður mun betur í höndunum. Vælir bara örsjaldan og er farin að geta gengið í öll heimilisverk. Þetta eru miklar gleðifréttir á mínu heimili ;) Einnig spreðaði drengurinn í tölvu í gær af fínustu gerð. Við eigum von á henni með pósti innan þriggja daga, og ef ég þekki minn rétt þá verður hann alveg svaka glaður þegar nýja barnið kemur á heimilið. Ég reyni bara að hugsa ekki um hve mikið þetta kostaði....
Hjér mér er það helst að frétta að ég er enn að ná mér eftir flensu dauðans. Eftir tveggja vikna kúrs í háskólanum, náði ég mér í eins vikna flensu, og hef bara sjaldan verið jafn aumingjaleg og þessa hrikalegu viku. Alla þessa viku hef ég nú mætt í vinnuna, en er voða slöpp og hósta mikið, og hef auk þess verið svo mikill lúser að ég tek strætó í vinnuna í stað þess að hjóla. Samt er ég þreytt á kvöldin, og hef ekki einu sinni farið í ræktina í hálfan mánuð. Við vonum bara að þessu ljúki sem fyrst svo maður geti farið að lifa aftur. Ég er annars líka byrjuð í hollenskukúrsinum mínum aftur- hann er núna tvisvar í viku, sem er sko ekki lítið mál eftir vinnu í sex vikur. Maður skríður heim um tíuleitið, og getur slappað af í klukkutíma áður en það er kominn tími til að fara að sofa. En svona lærir maður víst...
Við Daði erum að íhuga það að kíkja á þorrablót íslendingafélagsins hérna, það eru víst hlaðborð í næstu viku í miðbænum og hangikjöt og alles í boð. Við ætlum að sjá til vegna fjármála og heilsu, hvort þetta gengur eftir, en þetta væri alveg örugglega gaman að kíkja.
Þið megið alveg endilega kommenta ef þið lesið þetta, ég blogga svo sjaldan að ég er ekki einu sinni viss um að nokkur maður kíki lengur. Þeir sem kíkja og blogga sjálfir, mega svo vita skömm sína og drífa sig í að skrifa nokkur orð sjálfir á netið! Maður verður nú að fá að fylgjast með.
Svo má jóhanna kveikja á skæp eða msn af og til eftir skóla/vinnu.
Kærar kveðjur, Helga og Daði

Fatlafól!

Aumingja Daði! Við fórum í afmæli síðasta laugardagskvöld til vinar okkar Will og Daða tókst að detta af hjólinu sínu á leiðinni heim! Hvort það var bjórinn, sporvagnateinninn sem hann hjólaði í eða bara almennur klaufaskapur sem olli slysinu, þá er það nú svo að daði virðist vera tognaður á báðum úlnliðum. Hann á mjög erfitt með að klæða sig í sokka, snúa lyklum, hneppa tölum, reima skó og opna bjór og margt annað. Þetta gerir lífið mjög krefjandi fyrir mig þessa dagana, þar sem ég þarf helst alltaf að vera viðstödd þegar Daði fer út og kemur heim (ekki glóra hvað hann gerir þegar hann þarf að pissa í vinnunni- harkar þetta bara held ég). Annars er það helst í fréttum að ég og Daði létum okkur hafa það um daginn að drífa okkur í Ikea eftir vinnu, og fjárfestum í skóskáp, snaga og kommóðu inn í svefnherbergi og alvöru borðstóla (klappstólarnir komnir inn í geymslu, loksins). Þetta gaf okkur færi á að taka aðeins til hérna og skipuleggja aðeins, mikill léttir hérna megin. Svo dreif ég mig loksins í dag út í Býflugnabúið (svaka stór og flott magasín í miðbænum) og notaði loksins flotta gjafakortið sem ég fékk frá Sanquin. Ég fann mér svaka fallegan og sérstakan svartan leðurjakka og fékk hann á 50% afslætti! Kostaði bara 125 evrur í stað 250, góður díll! Reyndar er hann frekar þunnur og aðsniðinn, svona sumarjakki eiginlega, svo ég mun ekki koma til með að nota hann fyrr en tekur að hlýna, en góðan leðurjakka getur maður notað um árabil. Ég get bara verið í honum innandyra þangað til ;)
Jæja, þá er ekkert meira að frétta eins og er- er að hugsa um að fara smyrja nesti og taka saman íþróttadótið og svoleiðis, maður er orðinn svo fullorðinn og leiðinlegur að það hálfa væri nóg. Nætínæt!

Gleðilegt nýtt ár!

Nú er komið að fyrsta bloggi ársins! Því miður eru engar myndir þar sem við erum nokkuð viss um það að okkur hafi tekist að gleyma myndavélastandinum okkar heima hjá mömmu, svo við getum hvorki hlaðið myndavélina né tekið myndirnar af henni. En við reddum þessu einhvern vegin... Það er soldið skrýtið að vera komin til baka eftir hátíðirnar. Maður var rétt farinn að venjast því að hafa alla fjölskylduna hjá sér og vini, og rúnta um allt á prívat bíl o.s.frv. Svo er maður bara kominn aftur í litlu, tómu íbúðina í amsterdam og á að fara að vinna í ofanálag! Hér er búið að vera skítakuldi, frost upp í hvern dag og meira að segja tveggja stafa tölur á næturna. Hollendingarnir taka því hins vegar fagnandi, enda miklir skautakappar upp til hópa. Öll vötn og tjarnir eru nú þakin brjáluðum Niðurlendingum sem skauta fram og til baka af miklum móð, og ég myndi sko slást í hópinn ef ég ætti skauta. En ég læt mér nægja að blása reyk og skjálfa á meðan ég hjóla í vinnuna í skítakulda dag eftir dag. Helgin síðasta var mjög kósí hjá okkur Daða, við slöppuðum bara af, þrifum aðeins (ekki vanþörf á því), versluðum afmælisgjöf handa vini okkar sem á afmæli næstu helgi og kíktum svo í mat til Anisku vinkonu okkar á sunnudaginn. Hún eldaði handa okkur dýrindis indverskan mat, en ég naut hans því miður aðeins í stutta stund. Mér var það nefnilega á að gleypa heilan suðuramerískan gulan chilli, sem hún hafði laumað ofan í kartöfluréttinn til að bragðbæta, og var meira að segja búin að vara okkur við. Ég var búin að tyggja hann í mauk áður en ég fattaði hvað ég var með í munninum, og mér leið eins og ég hefði drukkið sýru! Einum líter af mjólk og stórum disk af hrísgrjónum síðar hafði bruninn dofnað aðeins, en ég hafði því miður takmarkaða matarlyst eftir þetta. Mjög týpískt fyrir undirritaða... En það var samt indælt að kíkja í heimsókn, og við spjölluðum öll saman fram undir kvöld þar til klukkan var orðin allt of margt.
Annars er það helst í fréttum að Daða og mig er farið að langa til að flikka aðeins upp á íbúðina okkar, sem er ennþá vægast sagt spartversk. Fyrst á listanum er að redda ramma undir myndirnar okkar (ein sem jóhanna málaði handa okkur og svo sú sem við keyptum í Prag) og svo vantar okkur ennþá fatastand, kommóðu, skenk og innréttingu undir sjónvarpið og allt draslið okkar. Planið er að kíkja í mekka námsmannsins, IKEA, í vikunni og athuga hvort þar sé ekki eitthvað spennandi á útsölu. Eftir að hafa verið heima yfir jólin, þar sem allt er svo heimilislegt og fallega skreytt, langar okkur nefnilega soldið að gera heimilið okkar aðeins hlýlegra (daða er reyndar nokk sama, en honum finnst leiðinlegt að hlusta á mig nöldra ;).
Annars viljum við bara þakka fyrir okkur, við höfðum voða gaman af því að kíkja aðeins heim og smjatta á hangikjöti og hambóhrygg og daimís, og við hlökkum mikið til að geta kíkt aftur í heimsókn. Reyndar var ég að sjá að maður getur fengið ferð til London tiltölulega billegt, og pundið er veikt núna gagnavart evrunni- verður maður ekki eiginlega að kíkja? Annað væri eiginlega bara peningasóun! Ég á líka engin föt!!
Jæja, hætt að blaðra í bili. Ég skal reyna að grafa upp eitthvað tengi fyrir myndavélina svo við getum tæmt myndirnar af henni, en mamma mín; ef þú finnur hleðslutækið okkar, má nokkuð plata þig til að senda okkur það svo við getum nú tekið einhverjar myndir á nýja árinu?

Hjartans kveðjur frá Amsterdam,
Helga og Daði

Myndir!

Ég setti loksins inn myndir með síðasta pósti. Í millitíðinni hefur lítið gerst, nema kannski- jú- það er farið að snjóa!! Ekta jólasnjór liggur yfir öllu takk fyrir- ef þetta verður líka svona á morgun ætla ég sko að taka strætó í vinnuna takk fyrir. Þannig að, mamma og Jóhanna, muna að taka með hlýjar úlpur :) Sjáumst bráðum!!

Ferðalangarnir miklu

Jæja, nú hef ég sko margt að blogga um. Fyrst af öllu komu foreldrar Daða og systir í heimsókn til okkar fyrir nokkru, og voru hjá okkur frá fimmtudegi til þriðjudags. Við gerðum ýmislegt skemmtilegt saman, m.a. fórum við stelpurnar saman að versla, við fórum út að borða, fórum öll saman í siglingu um amsterdam og auðvitað kíktum við í söfn. Það er gaman að minnast á að að þar sem hún Anna Guðný vinnur hjá Þjóðminjasafninu vorum við með svona VIP passa inn á söfnin- fengum ókeypis aðgang og fengum meira að segja að fara fram yfir röðina (rennblautum túristahópum til mikillar gremju ;) Því miður fengum við ekkert spes veður, bara einn fallegan dag og nýttum hann sko til hins ýtrasta, kíktum á markað og fengum okkur sushi. Annars vorum við bara duglegust að lalla um og versla og fá okkur gott að borða, enda er það besta leiðin til að kynnast nýjum stöðum. Foreldrarnir gistu í skúrnum okkar og fannst það bara fínt, og litla Anna litla gisti á sófanum (því miður þurftum við að vekja hana þegar við forum á fætur á morgnana, en annars var það víst bara komfí). Við þökkum því bara fallega fyrir heimsóknina og hlökkum til þess að fá mömmu og jóhönnu í mánuðinum!
Svo aðalfréttirnar: ég og Daði héldum upp á 10 ára afmælið okkar með pomp og prakt með því að stinga af til Prag;) Þar sem ferðin var gjöfin mín til Daða, mátti hann ekki vita hvert við vorum að fara fyrr en í flugvélinni, þegar flugmaðurinn kom upp um leyndarmálið. Tékk-inn-ið var reyndar pínu vandræðasamt þar sem Daði þurfti að bregða sér frá skrifborðinu svo hann heyrði ekki nafnið á áfangastaðnum (dömunum fannst það voða fyndið og rómó). Í stuttu máli sagt var borgin yndisleg, hótelið okkar var í göngufjarlægð frá Karlsbrúnni og miðbænum og bara mjög hreint og fínt. Við svoleiðis átum á okkur gat yfir þessa fjóra daga, gúllas, reykt svínakjöt, bjór, kartöflupönnukökur, súrkál etc etc.. Kotkeilarnir hræódýrir, maður gat fengið flottan mojito eða daquiri fyrir fjórar evrur sem er ca helmingur af því sem maður borgar í amsterdam. Við kíktum líka á kommúnistasafnið og fórum í kommúnista-göngutúr með leiðsögumanni og lærðum fullt um flauelsbyltinguna, seinni heimsstyrjöldina og kommúnismann. Mér til mikillar gleði var Starbucks út um allt í borginni, og líka tékkneska útgáfan af þeim sem hét coffee heaven og var bara nákvæmlega eins. Einn daginn skelltum við Daði okkur í verslunarleiðangur og keyptum okkur (loksins) nýja skó, daði fékk flotta skó frá ecco og ég fékk ofursvöl brún leðurstígvel sem ég get troðið buxunum mínum ofan í. Það var fyndið að sjá hvað það var rosalega mismunandi verðlag milli bæjarhluta, maður gat borgað allt fra 28 kórónur fyrir bjór (ca evru) upp í 110 kórónur (yfir fjórar evrur) ef maður fékk sér sæti utan dyra á gamla torginu fyrir framan stóru gömlu klukkuna. Klukkan sú var reyndar mjög flott, sýndi allt sem gat hugsast sér (nema kannski hvað klukkan var ;) og á hverjum klukkutíma fór af stað mikið klukkuspil með gargandi krákum, dinglandi beinagrindum og fullt af dýrlingum sem snérust í hringi. Það var reyndar sama hvort maður var a skítugum bar eða trendí lounge, alltaf var þjónustufólkið jafn þumbaralegt og pirrað. Í besta falli var það kurteist og í versta falli allt að því dónalegt. Það var bara á starbucks sem að afgreiðslufólkið var brosandi og hresst, kannski einhverjar leifar frá kommúnistatímanum þegar allir voru hræddir við alla. Borgin sjálf er ofurfalleg, minnti okkur reyndar ótrúlega á Graz eða Salzburg, enda var þetta allt saman sama keisaradæmið hérna í gamla daga. Á hverju horni mátti sjá nær alla stíla sem hægt var að hugsa sér- gotneskan, rómverskan, art noveou, art deco, fúnkís stíl, módernsimi og svo af og til hræðilegar gráar massívar kommúnismamartraðir. Í úthverfunum gat maður séð blokkarhverfi dauðans, en við vorum ekkert að þvælast þangað. Einn daginn löbbuðum við upp að hæðinni við hliðina á kastalanum, en þar var risastór taktmælir sem búið var að reisa þannig að hann var í beinni sjónlínu við aðaltorgið. Í safninu lærðum við svo að þarna stóð ein stærsta stytta sem nokkurn tíman hefur verið byggð í evrópu og var hún af stalín ásamt rússneskum og tékkneskum fyrirmyndarþegnum. Það tók mörg ár og margar milljónir evra að byggja hana, og svo loks þegar það var búið var gaurinn dauður! Eftirmanni hans fannst að um of mikla persónudýrkun væri að ræða svo styttan var sprengd í loft upp, og stallurinn skilinn eftir á mest áberandi staðsetningu í Prag. Einhvers staðar heyrðum við reyndar að risastytta af michael jackson hefði verið sett þarna upp í tengslum við HisStory túrinn hans um evrópu, en á endanum var taktmælirinn settur upp til að minna á örar breytingar í landinu á síðustu öld. Talandi um breytingar- ekki gat ég séð á neinu að um kommúnistaríki væri að ræða, með mcDonalds og mango og alls kyns verslunum á hveru götuhorni. Okkur fannst sem sagt yndislegt að fara í smá haustfrí og við mælum hjartanlega með borginni í rómantískar helgarferðir ;) Ég set inn myndir við fyrsta tækifæri... (löt núna ;)

Kærar kveðjur frá okkur báðum til ykkar á skuldaeyjunni miklu,
Helga og Daði

Efteling

Bara stutt núna, enda er ég í vinnunni og á að vera gera annað :) Við fórum í skemmtigarð um helgina sem heitir Efteling og er svona ævintýragarður. Hugsaði sko mikið til svönsu og familíu, enda voru þarna heilu töfalöndin full af blómálfum, tröllum, austurlenskum prinsessum og ég veit ekki hvað. Rakel og Kara hefðu flippað út! Svo voru líka rússíbanar og þess konar herlegheit fyrir fullorðna, alltaf gaman af því. Þetta var mjög stór garður og alveg rosalega fallegur, en því miður voru veitingarnar týpískt hollenskar- bara franskar og borgarar og vont bakkelsi. Næst kem ég með nesti eins og allir hinir. Meira að segja kaffið var sami ljóti automatinn og ég neita að drekka úr (ókeypis!) í vinnunni, iss... En þetta var rosalega skemmtilegur dagur, ég set inn fleiri myndir þegar ég kem heim.
Begga var að segja mér að það hafi snjóað heima! Hér er bara rigning, dag eftir dag... Vonandi muna foreldrar daða að koma með regnhlífar og pollagalla ;)

Kv Helga

Hótel Helga

Nú erum við loks búin að kaupa rúm! Alveg æðislega flott Ikea rúm (Malm í eik, fyrir þá sem þekkja til). Þetta þýðir að nú er laus eitt stykku svefnsófi fyrir þreytta ferðalanga sem vilja koma í pílagrímsferð til Amsterdam. Svo tók Daði sig til um daginn og pússaði upp gólfið inni í garðhýsinu okkar og málaði loft og veggi. Þetta er orðið bara voða kósí, við hentum þangað inn sófanum og tölvuborðinu hans Daða þannig að þetta er orðið nýja uppáhaldsherbergið hans ;) Ég þarf að venjast því aftur að hafa hann ekki alveg yfir mér allan daginn í tölvunni að horfa á south park og svona, en það var satt að segja mjög truflandi fyrir heimalærdóminn. Samt sakna ég þess pínulítið að hafa hann hjá mér, en auðvitað get ég alltaf heimsótt hann út í kofa (nema ef það er rigning, þá nenni ég því ekki). Fyrir þá sem muna eftir hryllingssögum í sumar um ógéðslegar pöddur úti í garði, þá get ég tilkynnt það að við erum búin að taka garðinn í gegn og við sáum ekkert meira af þessum pöddum (bara eðlilegt magn af kóngulóm og svona). Þetta er bara alltaf að verða flottara hjá okkur!
Annars er það helst í fréttum að við fórum á tónleika um daginn til að sjá hana Emiliönu Torrini. Hún var að spila á Paradiso eina helgina og auðvitað gátu stoltir Íslendingar ekki sleppt tækifærinu til að sjá hana. Daði fór nú meira nauðugur viljugur með mér, en skemmti sér svo rosalega vel, alveg óvænt. Við hittum auðvitað fullt af íslendingum, og spjölluðum heilmikið við íslenskar mæðgur sem hafa búið í Amsterdam í mörg ár- alltaf hægt að "bonda" yfir þjóðarhörmungunu;) Hún Emiliana er auðvitað með alveg ótrúlega rödd og mjög skemmtilega framkomu, reyndar allt öðruvísi en ég hafði ímyndað mér. Hún virkar alltaf svona alvarleg og fínleg, en svo var hún með svoleiðis groddahúmor, algjör rugludallur og bara helv.. skemmtileg á sviði. Hún mætti í appelsínum kjól (litur hollensku konungsfjölskyldunnar), en sko bara út af því að hún tapaði veðmáli- Íslendingar töpuðu nefnilega fyrir Hollendingum í fótbolta kvöldið áður (mikill bömmer, ég var að horfa á með nokkrum vinum). Reyndar vakti það mikla athygli að einn stuðningsmaður íslenska liðsins gerði sér lítið fyrir og vippaði upp skilti eftir fyrsta markið gegn íslendingum sem á stóð..."We've got your money!". Mjööög umdeildur húmor, svona í ljósi þess að fullt af fólki (og stofnunum) gætu tapað fullt af peningum á þessu blessaða Icesave. Fólk hló víst í stúkunni að þessu, en verðir voru fljótir að biðja gæjann um að taka niður skiltið (það var bara upp í þrjár mínútur). Það kom ekki í veg fyrir það að myndir af þessum "atburð" voru í öllum blöðum, og myndir af gaurnum líka. Hann gengur líklega um með húfu í dag.....
Jæja, þarf að fara að drífa mig. Það er "opinn dagur" á blóðbankanum í dag og ég bauð mig fram við að aðstoða (við fáum 100 evrur fyrir;). Á morgun ætla ég svo með nokkrum krökkum í svona skemmtigarð sem er í ca 2ja tíma fjarlægð frá Amsterdam, svona Disney garður Hollendinga. Þetta verður því ekki afslappandi helgi fyrir fimmaur! Í næstu viku koma svo foreldrar Daða og systir og okkur hlakkar voða til að fá heimsókn, erum strax að byrja að plana hvað við ætlum að gera og hvar við viljum borða og svona. Mamma hans daða á svo ókeypis passa í öll söfnin (enda vinnur hún í þjóðó) svo við getum loksins séð eitthvað af þessum söfnum í borginni (erum mjög lélegir túristar...).
Ég bið voða vel að heilsa öllum, vonandi líður bara öllum vel! Og endilega skrifa comment ef þið lesið, alltaf gaman að frétta eitthvað ;)