Gleðilegt nýtt ár!

Nú er komið að fyrsta bloggi ársins! Því miður eru engar myndir þar sem við erum nokkuð viss um það að okkur hafi tekist að gleyma myndavélastandinum okkar heima hjá mömmu, svo við getum hvorki hlaðið myndavélina né tekið myndirnar af henni. En við reddum þessu einhvern vegin... Það er soldið skrýtið að vera komin til baka eftir hátíðirnar. Maður var rétt farinn að venjast því að hafa alla fjölskylduna hjá sér og vini, og rúnta um allt á prívat bíl o.s.frv. Svo er maður bara kominn aftur í litlu, tómu íbúðina í amsterdam og á að fara að vinna í ofanálag! Hér er búið að vera skítakuldi, frost upp í hvern dag og meira að segja tveggja stafa tölur á næturna. Hollendingarnir taka því hins vegar fagnandi, enda miklir skautakappar upp til hópa. Öll vötn og tjarnir eru nú þakin brjáluðum Niðurlendingum sem skauta fram og til baka af miklum móð, og ég myndi sko slást í hópinn ef ég ætti skauta. En ég læt mér nægja að blása reyk og skjálfa á meðan ég hjóla í vinnuna í skítakulda dag eftir dag. Helgin síðasta var mjög kósí hjá okkur Daða, við slöppuðum bara af, þrifum aðeins (ekki vanþörf á því), versluðum afmælisgjöf handa vini okkar sem á afmæli næstu helgi og kíktum svo í mat til Anisku vinkonu okkar á sunnudaginn. Hún eldaði handa okkur dýrindis indverskan mat, en ég naut hans því miður aðeins í stutta stund. Mér var það nefnilega á að gleypa heilan suðuramerískan gulan chilli, sem hún hafði laumað ofan í kartöfluréttinn til að bragðbæta, og var meira að segja búin að vara okkur við. Ég var búin að tyggja hann í mauk áður en ég fattaði hvað ég var með í munninum, og mér leið eins og ég hefði drukkið sýru! Einum líter af mjólk og stórum disk af hrísgrjónum síðar hafði bruninn dofnað aðeins, en ég hafði því miður takmarkaða matarlyst eftir þetta. Mjög týpískt fyrir undirritaða... En það var samt indælt að kíkja í heimsókn, og við spjölluðum öll saman fram undir kvöld þar til klukkan var orðin allt of margt.
Annars er það helst í fréttum að Daða og mig er farið að langa til að flikka aðeins upp á íbúðina okkar, sem er ennþá vægast sagt spartversk. Fyrst á listanum er að redda ramma undir myndirnar okkar (ein sem jóhanna málaði handa okkur og svo sú sem við keyptum í Prag) og svo vantar okkur ennþá fatastand, kommóðu, skenk og innréttingu undir sjónvarpið og allt draslið okkar. Planið er að kíkja í mekka námsmannsins, IKEA, í vikunni og athuga hvort þar sé ekki eitthvað spennandi á útsölu. Eftir að hafa verið heima yfir jólin, þar sem allt er svo heimilislegt og fallega skreytt, langar okkur nefnilega soldið að gera heimilið okkar aðeins hlýlegra (daða er reyndar nokk sama, en honum finnst leiðinlegt að hlusta á mig nöldra ;).
Annars viljum við bara þakka fyrir okkur, við höfðum voða gaman af því að kíkja aðeins heim og smjatta á hangikjöti og hambóhrygg og daimís, og við hlökkum mikið til að geta kíkt aftur í heimsókn. Reyndar var ég að sjá að maður getur fengið ferð til London tiltölulega billegt, og pundið er veikt núna gagnavart evrunni- verður maður ekki eiginlega að kíkja? Annað væri eiginlega bara peningasóun! Ég á líka engin föt!!
Jæja, hætt að blaðra í bili. Ég skal reyna að grafa upp eitthvað tengi fyrir myndavélina svo við getum tæmt myndirnar af henni, en mamma mín; ef þú finnur hleðslutækið okkar, má nokkuð plata þig til að senda okkur það svo við getum nú tekið einhverjar myndir á nýja árinu?

Hjartans kveðjur frá Amsterdam,
Helga og Daði

Myndir!

Ég setti loksins inn myndir með síðasta pósti. Í millitíðinni hefur lítið gerst, nema kannski- jú- það er farið að snjóa!! Ekta jólasnjór liggur yfir öllu takk fyrir- ef þetta verður líka svona á morgun ætla ég sko að taka strætó í vinnuna takk fyrir. Þannig að, mamma og Jóhanna, muna að taka með hlýjar úlpur :) Sjáumst bráðum!!

Ferðalangarnir miklu

Jæja, nú hef ég sko margt að blogga um. Fyrst af öllu komu foreldrar Daða og systir í heimsókn til okkar fyrir nokkru, og voru hjá okkur frá fimmtudegi til þriðjudags. Við gerðum ýmislegt skemmtilegt saman, m.a. fórum við stelpurnar saman að versla, við fórum út að borða, fórum öll saman í siglingu um amsterdam og auðvitað kíktum við í söfn. Það er gaman að minnast á að að þar sem hún Anna Guðný vinnur hjá Þjóðminjasafninu vorum við með svona VIP passa inn á söfnin- fengum ókeypis aðgang og fengum meira að segja að fara fram yfir röðina (rennblautum túristahópum til mikillar gremju ;) Því miður fengum við ekkert spes veður, bara einn fallegan dag og nýttum hann sko til hins ýtrasta, kíktum á markað og fengum okkur sushi. Annars vorum við bara duglegust að lalla um og versla og fá okkur gott að borða, enda er það besta leiðin til að kynnast nýjum stöðum. Foreldrarnir gistu í skúrnum okkar og fannst það bara fínt, og litla Anna litla gisti á sófanum (því miður þurftum við að vekja hana þegar við forum á fætur á morgnana, en annars var það víst bara komfí). Við þökkum því bara fallega fyrir heimsóknina og hlökkum til þess að fá mömmu og jóhönnu í mánuðinum!
Svo aðalfréttirnar: ég og Daði héldum upp á 10 ára afmælið okkar með pomp og prakt með því að stinga af til Prag;) Þar sem ferðin var gjöfin mín til Daða, mátti hann ekki vita hvert við vorum að fara fyrr en í flugvélinni, þegar flugmaðurinn kom upp um leyndarmálið. Tékk-inn-ið var reyndar pínu vandræðasamt þar sem Daði þurfti að bregða sér frá skrifborðinu svo hann heyrði ekki nafnið á áfangastaðnum (dömunum fannst það voða fyndið og rómó). Í stuttu máli sagt var borgin yndisleg, hótelið okkar var í göngufjarlægð frá Karlsbrúnni og miðbænum og bara mjög hreint og fínt. Við svoleiðis átum á okkur gat yfir þessa fjóra daga, gúllas, reykt svínakjöt, bjór, kartöflupönnukökur, súrkál etc etc.. Kotkeilarnir hræódýrir, maður gat fengið flottan mojito eða daquiri fyrir fjórar evrur sem er ca helmingur af því sem maður borgar í amsterdam. Við kíktum líka á kommúnistasafnið og fórum í kommúnista-göngutúr með leiðsögumanni og lærðum fullt um flauelsbyltinguna, seinni heimsstyrjöldina og kommúnismann. Mér til mikillar gleði var Starbucks út um allt í borginni, og líka tékkneska útgáfan af þeim sem hét coffee heaven og var bara nákvæmlega eins. Einn daginn skelltum við Daði okkur í verslunarleiðangur og keyptum okkur (loksins) nýja skó, daði fékk flotta skó frá ecco og ég fékk ofursvöl brún leðurstígvel sem ég get troðið buxunum mínum ofan í. Það var fyndið að sjá hvað það var rosalega mismunandi verðlag milli bæjarhluta, maður gat borgað allt fra 28 kórónur fyrir bjór (ca evru) upp í 110 kórónur (yfir fjórar evrur) ef maður fékk sér sæti utan dyra á gamla torginu fyrir framan stóru gömlu klukkuna. Klukkan sú var reyndar mjög flott, sýndi allt sem gat hugsast sér (nema kannski hvað klukkan var ;) og á hverjum klukkutíma fór af stað mikið klukkuspil með gargandi krákum, dinglandi beinagrindum og fullt af dýrlingum sem snérust í hringi. Það var reyndar sama hvort maður var a skítugum bar eða trendí lounge, alltaf var þjónustufólkið jafn þumbaralegt og pirrað. Í besta falli var það kurteist og í versta falli allt að því dónalegt. Það var bara á starbucks sem að afgreiðslufólkið var brosandi og hresst, kannski einhverjar leifar frá kommúnistatímanum þegar allir voru hræddir við alla. Borgin sjálf er ofurfalleg, minnti okkur reyndar ótrúlega á Graz eða Salzburg, enda var þetta allt saman sama keisaradæmið hérna í gamla daga. Á hverju horni mátti sjá nær alla stíla sem hægt var að hugsa sér- gotneskan, rómverskan, art noveou, art deco, fúnkís stíl, módernsimi og svo af og til hræðilegar gráar massívar kommúnismamartraðir. Í úthverfunum gat maður séð blokkarhverfi dauðans, en við vorum ekkert að þvælast þangað. Einn daginn löbbuðum við upp að hæðinni við hliðina á kastalanum, en þar var risastór taktmælir sem búið var að reisa þannig að hann var í beinni sjónlínu við aðaltorgið. Í safninu lærðum við svo að þarna stóð ein stærsta stytta sem nokkurn tíman hefur verið byggð í evrópu og var hún af stalín ásamt rússneskum og tékkneskum fyrirmyndarþegnum. Það tók mörg ár og margar milljónir evra að byggja hana, og svo loks þegar það var búið var gaurinn dauður! Eftirmanni hans fannst að um of mikla persónudýrkun væri að ræða svo styttan var sprengd í loft upp, og stallurinn skilinn eftir á mest áberandi staðsetningu í Prag. Einhvers staðar heyrðum við reyndar að risastytta af michael jackson hefði verið sett þarna upp í tengslum við HisStory túrinn hans um evrópu, en á endanum var taktmælirinn settur upp til að minna á örar breytingar í landinu á síðustu öld. Talandi um breytingar- ekki gat ég séð á neinu að um kommúnistaríki væri að ræða, með mcDonalds og mango og alls kyns verslunum á hveru götuhorni. Okkur fannst sem sagt yndislegt að fara í smá haustfrí og við mælum hjartanlega með borginni í rómantískar helgarferðir ;) Ég set inn myndir við fyrsta tækifæri... (löt núna ;)

Kærar kveðjur frá okkur báðum til ykkar á skuldaeyjunni miklu,
Helga og Daði

Efteling

Bara stutt núna, enda er ég í vinnunni og á að vera gera annað :) Við fórum í skemmtigarð um helgina sem heitir Efteling og er svona ævintýragarður. Hugsaði sko mikið til svönsu og familíu, enda voru þarna heilu töfalöndin full af blómálfum, tröllum, austurlenskum prinsessum og ég veit ekki hvað. Rakel og Kara hefðu flippað út! Svo voru líka rússíbanar og þess konar herlegheit fyrir fullorðna, alltaf gaman af því. Þetta var mjög stór garður og alveg rosalega fallegur, en því miður voru veitingarnar týpískt hollenskar- bara franskar og borgarar og vont bakkelsi. Næst kem ég með nesti eins og allir hinir. Meira að segja kaffið var sami ljóti automatinn og ég neita að drekka úr (ókeypis!) í vinnunni, iss... En þetta var rosalega skemmtilegur dagur, ég set inn fleiri myndir þegar ég kem heim.
Begga var að segja mér að það hafi snjóað heima! Hér er bara rigning, dag eftir dag... Vonandi muna foreldrar daða að koma með regnhlífar og pollagalla ;)

Kv Helga

Hótel Helga

Nú erum við loks búin að kaupa rúm! Alveg æðislega flott Ikea rúm (Malm í eik, fyrir þá sem þekkja til). Þetta þýðir að nú er laus eitt stykku svefnsófi fyrir þreytta ferðalanga sem vilja koma í pílagrímsferð til Amsterdam. Svo tók Daði sig til um daginn og pússaði upp gólfið inni í garðhýsinu okkar og málaði loft og veggi. Þetta er orðið bara voða kósí, við hentum þangað inn sófanum og tölvuborðinu hans Daða þannig að þetta er orðið nýja uppáhaldsherbergið hans ;) Ég þarf að venjast því aftur að hafa hann ekki alveg yfir mér allan daginn í tölvunni að horfa á south park og svona, en það var satt að segja mjög truflandi fyrir heimalærdóminn. Samt sakna ég þess pínulítið að hafa hann hjá mér, en auðvitað get ég alltaf heimsótt hann út í kofa (nema ef það er rigning, þá nenni ég því ekki). Fyrir þá sem muna eftir hryllingssögum í sumar um ógéðslegar pöddur úti í garði, þá get ég tilkynnt það að við erum búin að taka garðinn í gegn og við sáum ekkert meira af þessum pöddum (bara eðlilegt magn af kóngulóm og svona). Þetta er bara alltaf að verða flottara hjá okkur!
Annars er það helst í fréttum að við fórum á tónleika um daginn til að sjá hana Emiliönu Torrini. Hún var að spila á Paradiso eina helgina og auðvitað gátu stoltir Íslendingar ekki sleppt tækifærinu til að sjá hana. Daði fór nú meira nauðugur viljugur með mér, en skemmti sér svo rosalega vel, alveg óvænt. Við hittum auðvitað fullt af íslendingum, og spjölluðum heilmikið við íslenskar mæðgur sem hafa búið í Amsterdam í mörg ár- alltaf hægt að "bonda" yfir þjóðarhörmungunu;) Hún Emiliana er auðvitað með alveg ótrúlega rödd og mjög skemmtilega framkomu, reyndar allt öðruvísi en ég hafði ímyndað mér. Hún virkar alltaf svona alvarleg og fínleg, en svo var hún með svoleiðis groddahúmor, algjör rugludallur og bara helv.. skemmtileg á sviði. Hún mætti í appelsínum kjól (litur hollensku konungsfjölskyldunnar), en sko bara út af því að hún tapaði veðmáli- Íslendingar töpuðu nefnilega fyrir Hollendingum í fótbolta kvöldið áður (mikill bömmer, ég var að horfa á með nokkrum vinum). Reyndar vakti það mikla athygli að einn stuðningsmaður íslenska liðsins gerði sér lítið fyrir og vippaði upp skilti eftir fyrsta markið gegn íslendingum sem á stóð..."We've got your money!". Mjööög umdeildur húmor, svona í ljósi þess að fullt af fólki (og stofnunum) gætu tapað fullt af peningum á þessu blessaða Icesave. Fólk hló víst í stúkunni að þessu, en verðir voru fljótir að biðja gæjann um að taka niður skiltið (það var bara upp í þrjár mínútur). Það kom ekki í veg fyrir það að myndir af þessum "atburð" voru í öllum blöðum, og myndir af gaurnum líka. Hann gengur líklega um með húfu í dag.....
Jæja, þarf að fara að drífa mig. Það er "opinn dagur" á blóðbankanum í dag og ég bauð mig fram við að aðstoða (við fáum 100 evrur fyrir;). Á morgun ætla ég svo með nokkrum krökkum í svona skemmtigarð sem er í ca 2ja tíma fjarlægð frá Amsterdam, svona Disney garður Hollendinga. Þetta verður því ekki afslappandi helgi fyrir fimmaur! Í næstu viku koma svo foreldrar Daða og systir og okkur hlakkar voða til að fá heimsókn, erum strax að byrja að plana hvað við ætlum að gera og hvar við viljum borða og svona. Mamma hans daða á svo ókeypis passa í öll söfnin (enda vinnur hún í þjóðó) svo við getum loksins séð eitthvað af þessum söfnum í borginni (erum mjög lélegir túristar...).
Ég bið voða vel að heilsa öllum, vonandi líður bara öllum vel! Og endilega skrifa comment ef þið lesið, alltaf gaman að frétta eitthvað ;)

Síðasti af eyjunni slökkvi ljósin

Það er voða skrýtið að fylgjast með vitleysunni heima hérna í útlöndum, ég verð nú að segja að við erum voða glöð að vera erlendis og löngu búin að skipta peningunum okkar í evrur... Það er reyndar lúmskt gaman að umreikna tekjurnar okkar í krónur þessa dagana, þegar krónan var sem lægst þá vorum við daði með yfir hálfa milljón í tekjur eftir skatta! Manni langar bara til að fara út að versla;) Hmm, bíddu, við erum einmitt búin að því! Við fórum sem sagt í Ikea í gærkvöldi og splæsum í rúm með náttborði og öllu, og nú bíð ég heima spennt eftir Ikea-bílnum svo ég geti nú bráðum farið í vinnuna. Þá er sem sagt búið að redda gistingu handa væntanlegum gestum, þar sem nú eigum við auka svefnsófa :) Ég kíkti líka í bæinn að versla á laugardaginn með henni Anisku, ég keypti nefnilega glamour tískublað um daginn og í því reyndist vera afsláttarmiði upp á 20% afslátt í fullt af búðum á laugardaginn 4 okt. Við drifum okkur því, ásamt að því virðist nær öllum konum í amsterdam milli 15 og 45 því það var alveg smekkpakkað takk fyrir (svona máta fötin á ganginum stemming). Ég gerði bara góð kaup, keypti mér tvo boli og peysukjól í mangó (mangó er æðislegt núna!), tvö sjöl og smá snyrtivörur og allt með 20% afslætti. Stórgræddi sem sagt á þessu blaði, hehe. Það var bara rosalega gaman að kíkja svona í verslunarferð, enda hef ég hingað til bara staðið í þessu ein eða með Daða (ekki sérstaklega gaman) og það er bara miklu skemmtilegra að gera þetta með vinkonu sem maður getur slúðrað með og fengið sér kaffi eftirá og svoleiðis :)
Annars er það helst að frétta hérna frá Hollandi að haustið er komið í allri sinni dýrð, sem þýðir að það rignir nær hvern einasta dag, og þvílíka monsún rigningu hef ég varla séð. Á hverjum degi þurfum við Daði að drösla rennblautu hjólunum okkar út úr garðinum í gegnum íbúðina, klæða okkur upp í regngallann (pollabuxur og plastponsjó fyrir mig takk fyrir) og leggja af stað út í vottíðina og myrkrið. Ég þarf að hjóla í 30 mín í vinnuna (tekur samt lengri tíma í rok og rigningu) og þegar ég er mætt er hárið á mér út um allt, allt meikið runnið af og skórnir mínir rennblautir- þyrfti í alvöru að fjárfesta í gamaldags stígvélum. Maður gæti í raun alveg sleppt því að hafa sig til á morgnana, bara rúllað úr rúminu og drifið sig í vinnuna grútmyglaður og ómálaður. Reyndar hékk það þurrt í dag og í gær, svo það er enn von...
Hollensku tímarnir ganga ágætlega- ég mæti í háskólann einu sinni í viku eftir vinnu og er þar í þrjá og hálfan tíma, maður er sko ekki upp á sitt besta á þeim tíma get ég sagt ykkur. Þetta síast svona hægt og rólega inn, ég verð bara að reyna að vera duglegri að tala og vinna heimavinnuna. Við hittum einn úr kúrsinum um helgina, breskur tölvugaur sem heitir Will og fílar Makka meira en PC (svo hann og daði gátu haft miklar kappræður um það efni, enda er daði mikill anti-makki;). Reyndar átti þetta að vera hópferð á kaffihúsið á laugardaginn, en hinir úr hópnum mínum sem ætluðu að mæta afbókuðu sig eitt og eitt þar til að við vorum bara þrjú eftir (grenjandi rigningin hafði kannski einhver áhrif á mætingu). En það var bara fínt, enda kom okkur svona ljómandi vel saman og við kjöftuðum í langan tíma yfir nokkrum bjórum. Vonandi bara að maður kynnist betur þessum krökkum á námskeiðinu, alltaf gaman að eignast nýja vini. Jæja, þá dettur mér ekkert meira í hug eins og vel, ég hugsa bara fallega til ykkar á sökkandi þjóðarskútunni ;0
Endilega kommentið ef þið lesið þetta, hvað er í gangi hjá ykkur þarna hinum megin?
Kærar kveðjur, Helga pelga

Nýjustu tíðindi frá Amsterdam

Mikið er nú langt síðan maður hefur bloggað. Það hefur nú ýmislegt smálegt skeð síðan síðast- kannski ber hæst í fréttum að við erum loks búin að fjárfesta í miðum heim til Íslands um jólin. Við fljúgum heim 20. desember, og förum heim föstudaginn 4. des. Þessi miðar voru sko ekki ókeypis, ca 70 þús kall á mann takk fyrir. Reyndar er þetta beint flug, og svo verður að taka með í reikninginn að krónan er nottlega í klósettinu núna, en þrátt fyrir það eru 1000 evrur ekkert að grínast með. Greinilega dýrt að vera Íslendingur í útlöndum! Við huggum okkur við það að núna fáum við borgað í evrum, þannig að við ættum að geta lifað eins og kóngar á Íslandi yfir jólin. Við tókum okkur einnig til og fjárfestum í löglegu neti, sem er sko tíu sinnum hraðara en netið sem við stálum af óþekktum nágranna. Í kaupunum fylgdi með stafrænt sjónvarp með fullt af extra stöðvum eins og Discovery science, travel and lifestyle, E-Tv, Sci-fi channel, Fashion -TV og annað skemmtilegt handa mér og svo einhverjar leiðinlegar strákastöðvar handa Daða eins og Motor world. Nú verðum við að passa okkur að festast ekki í einhverju sjónvarpsglápi allan daginn, maður er bara ekki vanur svona miklu úrvali. Hmm, hvað annað skemmtilegt er búin að gerast.... Jú, það var labuitje (lesist óvissuferð á labbinu mínu), og hver haldið þið að hafið skipulagt það annar en hún litla ég! Það er víst hefð fyrir því að nýja fólkið taki þátt í þessu á hverju ári og við stóðum okkur bara með prýði. Ég sá aðallega um að redda framlögum og gjöfum frá ýmsum fyrirtækum og fékk svo mikið að við eigum nóg í afgang til að borga fyrir jólagleði í desember. Dagurinn fór sem sagt þannig fram að við fengum köku (vel merkt Invitrogen) í morgunmat og fórum svo í næsta bæ þar sem við kíktum á stórt fjölmiðlasafn þar sem hægt var að skoða alls kyns skemmtileg brot úr hollensku sjónvarpi og prufa að vera þulur í fréttatíma eða kynnir í skemmtiþætti o.s.frv. Eftir hádegi spiluðum við strandar-blak, og ég var alveg jafn léleg og mig minnti (og er sko með marblettina til að sanna það). Því næst var haldið heim til eins okkar sem býr í þessum bæ og grillað, trallað, og djammað fram eftir. Þetta var sem sagt allt voða gaman, þó að mér hafi fundist safnið kannski síst af öllu þar sem nær allt efnið var hollenskt, en samstarfsólki mínu fannst þetta voðalega spennandi. Ég las fréttirnar á hollensku og svo voru brotin víst spiluð á skjám allan daginn, svo fólk kom upp að mér og hrósaði "fréttaflutningi" mínu, og það var víst alveg hægt að skilja upplesturinn minn.
Síðustu helgi tókum við Daði okkur til að rúntuðum um norður-Amsterdam, en maður verður að hjóla á ferju-stoppistöðina og sigla svo yfir sundið sem aðskilur norður og suður amsterdam. Skrýtið hvað borgin er allt öðruvísi þar, og gaman að skoða allt bryggjuhverfið þarna. Við fundum meira að segja hverfi byggt við höfnina sem var eingöngu fyrir nemendur (svona risastórir stúdentagarðar). Þetta var voða bóhem allt saman, svona gáma-íbúða stiíll, og svo var meira að segja gamalt skemmtiferðaskip þarna við bryggju sem var búið a breyta í húsnæði fyrir stúdenta. Það var búið að hlekkja það fast við bryggju og byggja við það hjólagrindur og póstkassa og allt mögulegt- mjöög spes. Það gerðist reyndar eitt miður skemmtilegt (þó það hafi kannski verið soldið fyndið) þennan daginn, en þegar við vorum að rúnta frá miðbænum í átt að austur amsterdam uppgötvuðum það að það var einhver skrýtinn gaur að elta okkur á hjóli. Við fylgdumst lengi með honum, og stoppuðum oft að kíkja á hjólið hans daða eða kortið, og alltaf stoppaði gaurinn og þóttist vera að tala í símann eða læsta hjólinu sínu o.s.frv. Á endanum tókum við krappa U-beygju og hjóluðum eins hratt og við gátum í hina áttina, og sáum hann svo ekki meir. Okkur fannst þetta satt að segja bara fyndið, en eftir á urðum við soldið paranoid og vorum alltaf að kíkja til baka að athuga hvort við sæjum hann. Gauranir sem vinna með Daða sögðu að þetta hefði líklega bara verið vasaþjófur sem hefði tekið eftir því að við vorum útlendingar, og hefði verið að bíða færis. Voðalega óþægileg tilfinning, satt að segja, þó þetta sé fyndin saga að segja vinnufélögunum. Gaurarnir sem Daði vinnur með eru víst bara hressir, amk skreið Daði heim mjööög sætkenndur og hress miðvikudagsnóttina þegar allir fóru saman út að borða um daginn út af afmæli einnar gellunnar. Því miður var hann ekki alveg jafn hress daginn eftir, þegar hann þurfti að fara á fætur eftir fjögurra tíma svefn... Amk var hann ekki alveg jafn myglaður og yfirmaður hans, þannig að þetta var sosum ekki svo slæmt.
Nú ætla foreldrar hans Daða að kíkja í heimsókn til okkar í næsta mánuði og okkur hlakkar bara til! Svo kemur mín familía í nóvember og kannski katja vinkona mín í desember, ég segi bara verið velkomin!
Jæja, nú er pítsan mín tilbúin, hann Daði tók það að sér að elda handa mér í kvöld aldrei þessu vant. Maður gæti sko alveg vanist svona meðferð!
Eet smakkelig!
Groetjes, Helga